Vatan

Şubat 2017 - Yıl 106 - Sayı 354




        Sanma ki buralardır,

        Dokuz yön bizim oğul.

        Vatan hatıralardır,

        Hep dizim dizim oğul.

        

        Gâh güldür gâh dikendir,

        Gâh boynumu bükendir,

        Estergon, Ötüken'dir,

        Baharım, yazım oğul.

        

        Bazen bendirdir, neydir,

        Bazen Mirali Bey'dir,

        Köroğlu'nda "hey hey"dir,

        Çalınan sazım oğul.

        

        Gökçek çam kokusudur,

        Bir yayla uykusudur,

        Bazen bir avuç sudur,

        Gözesi gözüm oğul.

        

        Türküdür dağ başında,

        Hasrettir göz yaşında,

        Yârin hilal kaşında,

        Çekilir nazım oğul.

        

        Hazar'dır, Akdeniz'dir,

        Gözyaşınca temizdir,

        Her damla benden izdir,

        Yazılmış yazım oğul.

        

        Sazdır, kopuzdur, tardır,

        Gün batmayan diyardır,

        Türk olan bahtiyardır,

        Göklerde izim oğul.

        

        Ha İstanbul ha Kâşgar,

        Gâh sevdadır gâh efkâr,

        Daha diyeceğim var,

        Bitmedi sözüm oğul.

        

        Yoldaki yolu bulur,

        Yol bilmezler kaybolur,

        Gökte gece mi olur?

        Apaktır yüzüm oğul.

        

        Mete de biz, Mehmet de,

        Sıla da biz, gurbet de,

        Bu seçilmiş millet de,

        Dünyaya lazım oğul.

        

        Dünya dünya Kur’ân'dır,

        Gökkubbede Turan'dır,

        Vatan bende durandır.

        Hepsi de özüm oğul...