Belge, Belgeleme Ve Belgesele Dair

Nisan 2015 - Yıl 104 - Sayı 332



        [gid]52[/gid]

         

        Bir belgeselin temel elementi belgedir. Bu belge somut olabileceği gibi soyut bir kavram da olabilir. Bireysel anlamda değer atfedilen bir olgu da belgeselin çıkış kaynağı olabilir.

        
Bahçenizde tomurcukken fark ettiğiniz bir gülün büyümesinden, bir otobüs durağında her gün aynı saatte çektiğiniz görüntü ya da fotoğraflar başlangıçta “belge” hükmündedir. Bunu devam ettirdiğinizde yaptığınız iş “belgeleme”ye dönüşür. Bu görüntü, fotoğraf ya da her ikisinin ortak oluşturduğu malzemeyi belli bir mantık ve sıralama ile bir araya getirdiğinizde ise en azından “belgesel”e giden yola çıkılmış demektir.

        
Bildiğimiz ya da bildiğimizi düşündüğümüz şey, bildirme ihtiyacı hissedildiğinde “bilgi” olma özelliğini kazanır. Belge de böyledir. Bildirme ihtiyacı hissedildiğinde “belgeleme” süreci ortaya çıkar. Daha sonrasında ise gayret gerektiren bir süreç başlar.

        
Bu seyir, elde bulunan bir belgenin yeni bir bakışla yapılacak eklemelerle yepyeni bir şekle bürünmesi şeklinde de olabilir. Bu aşamada nasıl bir “bilgi” tek başına gereği gibi kullanılmadığında bir anlam ifade etmiyorsa “belge”nin de tek başına bir anlam yüklenmesi beklenmemelidir.

        
“Belge”nin, “belgeleme” sürecinin ardından gereği gibi işlendikten sonra görsel unsur değerleriyle zenginleştirilip sunulması gerekir. Bu yol izlenmezse değerli olduğu varsayılan “belge” ile ortaya çıkarılan çalışma, milyonlarcası görülebilecek olan Youtube videosundan öteye geçemez.